Kifid mag klacht over achteraf betalen bij Klarna niet behandelen
Kifid kan een klacht over achteraf betalen via Klarna niet inhoudelijk behandelen. Klarna toonde met een accountantsrapport aan dat wanbetaling geen deel uitmaakt van haar verdienmodel, waardoor het krediet buiten het financieel toezicht valt. Eerder dit jaar oordeelde de geschillencommissie in twee vergelijkbare zaken nog anders.
De zaak draait om een consument die in ongeveer een maand tijd dertig aankopen deed bij één webshop en daarbij steeds koos voor achteraf betalen via Klarna. Hij kon voor bijna €9.000 aan aankopen doen voordat Klarna de kredietverstrekking blokkeerde. Volgens de consument waren er signalen van overkreditering die onvoldoende zijn getoetst, en had Klarna eerder moeten ingrijpen om onverantwoord lenen te voorkomen.
Aan die vraag komt de Geschillencommissie niet toe. Voordat zij een klacht inhoudelijk beoordeelt, moet ze vaststellen of ze er überhaupt over gaat. In uitspraak GC 2026-0861, gepubliceerd op 3 september, luidt het antwoord: nee.
Waar de wet ophoudt
Kifid behandelt alleen klachten over financiële diensten in de zin van de Wet op het financieel toezicht (Wft). Uitgestelde betaling is een vorm van kredietverstrekking, maar de wet kent daarop een uitzondering: krediet dat binnen drie maanden moet worden afgelost en waarvoor slechts onbetekenende kosten in rekening worden gebracht, valt erbuiten.
Dat het krediet binnen 30 dagen terugbetaald moest worden, stond vast. De kostenvraag was het strijdpunt. Vertragingsrente en incassokosten tellen daarbij volgens het Hof van Justitie van de Europese Unie en de Hoge Raad in beginsel niet mee – behalve wanneer de kredietgever bij het sluiten van de overeenkomst al anticipeert op wanbetaling om er economisch voordeel uit te halen. De lat ligt dus bij het verdienmodel.
Bewijs uit de eigen boeken
Klarna voerde aan dat wie op tijd betaalt geen rente of kredietkosten betaalt, dat herinneringen gratis zijn en dat pas daarna een beperkte vaste vergoeding volgt. Verzuimrente brengt het bedrijf tijdens het eigen aanmaningsproces niet in rekening. Het verdienmodel zou juist rusten op servicevergoedingen die verkopers betalen om Klarna als betaaloptie aan te bieden.
Datzelfde standpunt strandde in april nog, toen Kifid twee kredietovereenkomsten van Klarna vernietigde omdat de onderbouwing tekortschoot. Dit keer legde Klarna een accountantsrapport over met cijfers over kosten en omzet in 2023, 2024 en de eerste helft van 2025. Dat rapport is op verzoek van Klarna vertrouwelijk behandeld; alleen de conclusie van de commissie is openbaar. Die luidt dat vertragingsrente en incassokosten niet tot het verdienmodel behoren.
Wat de consument overhoudt
Daarmee valt het krediet onder de uitzondering en verklaart de commissie de klacht niet-behandelbaar. Er komt geen oordeel over de zorgplicht of de gestelde overkreditering. Beroep bij de Commissie van Beroep staat niet open; de consument kan de zaak alleen nog aan de rechter voorleggen.
Kifid heeft meer klachten over achteraf betalen bij Klarna in behandeling en beoordeelt die op hun eigen omstandigheden. Het toetsingskader schuift daarbij op: het artikellid waaraan deze uitspraak toetst, is per 25 juni 2026 vervallen en vervangen door een nieuw derde lid van artikel 1:20 Wft.
