Barclays wil dat zijn Britse medewerkers vanaf oktober minimaal drie dagen per week op kantoor werken, voor leidinggevenden geldt een minimum van vier dagen. Dat stuit op verzet van duizenden werknemers. Vakbond Unite roept de bank op de nieuwe regels op te schorten en uitzonderingen te maken voor wie een lange reistijd heeft.
Voor duizenden voltijdmedewerkers betekent de maatregel een extra kantoordag per week. Volgens Unite hoeven zij nu nog slechts twee dagen per week naar kantoor.
De bezwaren zijn gebundeld in een open brief van Unite, de vakbond die naar eigen zeggen circa 36.000 Barclays-medewerkers vertegenwoordigt. Het aantal ondertekenaars “blijft stijgen”, zegt Rick Coyle (National Officer bij Unite). Volgens hem probeert de bank “een probleem op te lossen dat niet bestaat”.
Naast uitstel vraagt Unite om uitzonderingen en compensatie. Medewerkers die meer dan 40 minuten of 35 mijl (circa 56 kilometer) onderweg zijn voor een enkele reis, zouden van de regel moeten worden vrijgesteld. Voor werknemers met zorgtaken pleit de vakbond voor maximaal één kantoordag per week. Ook vraagt Unite om een eenmalige vergoeding voor de hogere reiskosten, uiterlijk vóór maart 2027.
Barclays is vooralsnog niet op de eisen ingegaan en zet het overleg met de vakbond voort. “We erkennen de voordelen van een balans tussen flexibiliteit voor collega’s en het belang van samenwerken op onze fysieke locaties”, laat een woordvoerder weten.
Volgens de bank verschilt het aantal verplichte kantoordagen per bedrijfsonderdeel en is dat afhankelijk van de aard van het werk. Veel medewerkers met klantcontact, onder wie zakenbankiers, werken al vijf dagen per week op kantoor. Voor de hoogste leidinggevenden noemt Barclays samenwerking, besluitvorming en de zichtbaarheid van het leiderschap als redenen voor de extra kantoordag.
Het overleg tussen Barclays en Unite gaat voorlopig vooral over de vraag wie naar kantoor moet komen en onder welke voorwaarden. Hoe de extra kantoordagen in de praktijk worden ingevuld – welk werk medewerkers op kantoor doen en met wie zij daar samenwerken – blijft in de standpunten van beide partijen nog onduidelijk.